Daisypath Anniversary tickers

Daisypath - Personal pictureDaisypath Anniversary tickers

Sunday, 30 May 2010

semalam 30 May 2010 1st Anniversary


Panjangnye tajuk! Tiada sebarang celebration activity pun yang dilakukan semalam. Cume bangun pagi kami bertukar-tukar ucapan "Happy Anniversary" pastu saye bagi die kad. Hadiah pun tak terbeli sebab kami dah busy menguruskan hal-hal nak pergi ke Sudan hari Sabtu ni. Huh?! did i mentioned "sabtu ni"? OMG! tak lame je lagi. sedih...sayu! ok, cerita pasal pagi Sudan nanti dulu, back tu our anniversary, dia kate, hadiah birthday tu kire hadiah anniversary sekali la ye. I da pokai dah ni. saye pun jawab, it's ok, I pun takde duit nak bagi u hadiah anniversary, kasut hari tu (saye beli kan die kasut last week) consider hadiah u la ye, ha... sekali ngan hadiah birthday u next month.*LOL* Nak buat macamane kan? Die ok je pun... Tapi malam tu kami plan nak dinner kat mane-mane.

So, macam biase la, bile weekend je kami akan keluar ke mane-mane untuk menambah stok barang yang akan dibawa. Hari ni nak bershopping barang-barang sukan dan cermin untuk bilik air pulak. Sebelum ni kami dah borong barang-barang makanan dan keperluan rumah yang lain. Rasenye semua barang-barang tu dah cukup cume gula pasir je belum dapat lagi. Sekarang ni shortage kan? Ade tak siapa-siapa yang tau kat mane bole beli gula dengan kuantiti yang banyak?

After breakfast yang ala kadar (coco crunch je) kami pun menuju ke bangi sebab tengok iklan dalam paper Al- Ikhsan ade jual kasut futsal yang murah. Mase die dah pilih kasut die, saye tibe-tibe tergedik pulak nak kasut futsal gak! haih..nak buat come back, boleh ke? Dah lame dah meninggalkan dunia futsal ni. Dah 3 tahun dah! Kasut yang dulu pun simpan je..Dah sempit dah.Ye la, dulu kurus, skg dah membesar bagai tong! Kami beli gak kasut badminton dan reket spare. Kat sane orang-orang petronas aktif main badminton, boleh la join sekali. Mase kat Al- Ikhsan tu, hati saye meronta-ronta nak jengah Ariani jap. Ariani bangi ni selang 2 kedai je ngan Al- Ikhsan. Tapi line macam tak clear je, terpakse la saye pendam je keinginan saye ni.

Perut pun dah lapar, so pergi lunch dulu sebelum bertolak ke Ikea. Cermin idaman saye untuk bilik air ialah cermin yang kite boleh bukak then belakang die ade rak tu. Boleh imagine kan yang macamane? Tapi harga kat sane bapak mahal! semua 300++. Tak berbaloi nak beli bawak pegi sane. Nanti la beli untuk rumah sendiri. Tak jadi beli rak cermin tapi terbeli pulak bende-benda lain. Mase kat ikea tu tibe-tibe mak mertua saye call, die bagitau nak datang KL esok. Patutnye die datang hari Khamis, tapi nak datang awal sebab anak abang ipar saye demam panas. Budak tu 4 tahun, demam dari hari Khamis lepas. Tak nak makan, tak nak minum, tak nak makan ubat. Lembik dah. My husband call abang dia tu, diorang otw nak ke hospital kat taman melawati. Dah pergi Hospital Selayang tapi doktor just bagi ubat and suruh balik. Masalahnye budak tu susah nak suruh makan ubat. Pakse pun pastu die muntah kan balik. Lastly, terpaksa gak bawak pergi private. Kami pun lepas setel berhabis duit buat sekian kalinye, pergi la ke hospital tu. Masuk je lobby, kaunter kosong.Takde orang saye nak tanye. Tapi saye dengar suara budak menangis kuat. Sakit! sakit! sakit! saye pun follow je la suara tu, sampai kat satu bilik tu, saye nampak sorang doktor, 2 orang nurse, abang ipar dan biras saye tangah struggle nak cucuk jarum kat tangan budak tu. Doktor nak masuk kan air sebab dah dehydrated. Kami tak nak terlibat dengan adegan tu, so kami tunggu dekat luar je. Dalam 30 minit pastu, diorg pun keluar, budak tu tak habis lagi menangis. saye pun cubela menyangkan skill keibuan memujuk budak tu. Ok la kejap sebab die dah "tak nak kawan" dengan sape-sape yang ade dengan die dalam bilik tadi tu kan. Terpaksela die kawan ngan saye je. Pastu doktor suruh masuk bilik tu semula, bergema lagi sekali suara die. Dalam hati saye kagum gak la dari hari khamis tak makan ape-ape bole lagi meronta-ronta dan menjerit macam tu! Kali ni tak tau la diorang tu buat macamane, berjaya masukkan jarum tu kat tangan die. Pastu tangan tu kene balut berlapis-lapis untuk mengelakkan die tanggalkan jarum tu nanti. Lepas die masuk wad, kami lepak je kat bilik die semantara parents die balik rumah amik adik die kat rumah pengasuh, amik ape-ape yang patut untuk bapak die tidur situ temankan die malam tu. Pastu kakak ipar saye pun datang satu family. budak sakit tu happy la dapat jumpe cousins die, melayan die main PSP.




Tu budaknye, yang baju hijau tu. Abang sepupu kat sebelah kene melayan die main. Tengokla tangan die berbungkus nurse tu balut. terpaksa bungkus macam tu, kalo tak die tanggalkan jarum tu nanti.

Dalam pukul 10, kami pun balik. Singgah jap makan kat gerai dekat-dekat hospital tu je. Itu la "dinner anniversary" kami. Sampai rumah, keluarkan semua barang-barang yang dibeli tadi dan ini lah hasilnye:

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-


Rumah yang dah macam kedai runcit! Tak sabar nak tunggu packers datang hari rabu ni.


12 comments:

  1. hahahaha...hari sabtu baru tgk stock eh......ni kosan eh sompek bertambah laie yo..jangan sampai tak muek kontena yo dian...

    ReplyDelete
  2. hepi annvsary! sama tarikh dgn akak :)

    anyway, ank sedara awak tu encem, tp takut ubat yer? hehe.. mmg tebal lapik kain kat tgn dia tu, mmg caye bdk ni betul2 tak suke...

    eh byk betul brg2 tu? aah, dah mcm kedai runcit, hehe.. tangga kan ade, tak muat space, letak aje kat tangga tu.. hihihi...

    apepun, selamat berangkat... selamat menjalani hidup di tmpat org.. just take care.. & keep in touch!

    ReplyDelete
  3. opps lupe nk tanye.. tu shopping naik lori ke?

    ReplyDelete
  4. ummi uzma: kan da ckp selagi blm poie, selagi tu ado yo brg nak boli. Tu yang tak sabar nak tunggu packers ni. Tak sabar nak tau muek ko?

    Kak Ninie: Ha, ok gak tu letak atas tangga. Tapi nak borong lagi takut tak muat pulak nak bw pergi nanti. Kitorg beli naik kereta je kak. Ni dah start stock beberapa bulan lepas, kitorg beli sikit2.

    Budak tu mmg hensem, tapi penakut makan ubat. Cakap pandai plak tu. Bile die mcm nak demam die sendiri cakap kat orang " Along ni kalo demam susah la nanti ni. Along susah nak makan ubat"

    ReplyDelete
  5. Kak Ninie: Happy anniversary gak!

    ReplyDelete
  6. kiutnya answer tu.. hehe, ngeluh cam org tua..

    ReplyDelete
  7. kak Ninie: Haah kak.. die ckp kat org mcmtu. parents die mmg dah give up dah nak bg makan ubat. dah mcm2 care buat, letak dlm susu pun die bole detect perbezaan rase susu tu. terus die campak je botol tu. semalam ubat syrup tu perisa oren, campurkan la dengan vitagen oren fav die tu, die minum seteguk pastu terus xnak lagi dah.manis sgt katenye. Last2 bagi ubat ikot bontot!

    ReplyDelete
  8. Biskut Panjang AZAN kau x borong skali ko?Kek Sudan xdo jual biskut tuh...hahaha

    ReplyDelete
  9. dian..happy anniversary!

    wah! banyak betul barang nyer tu..hihi..dian duk mana ek? blanja smpai bangi tu..

    ReplyDelete
  10. Kak Yulie: Thanks kak! =)

    Lazyf: Tak terpikir pulak nak stock up biskut panjang tu.

    ReplyDelete
  11. kak Zura: Thank you...saye duduk putrajaya, dekat je nak pergi Bangi tu.

    ReplyDelete